Fans af tómötum kartöflu, gleðjast! Ekki lengur verður þú í erfiðleikum með að muna muninn á kartöflum dauphine og kartöflum dauphinoise - eða jafnvel að það er munur í fyrsta sæti.
Vegna þess að þær eru mismunandi. Alveg öðruvísi, eins og staðreynd, þrátt fyrir svipaða nöfn þeirra. The fljótur útgáfa: kartöflur dauphine (áberandi "do-FEEN") = djúpsteiktar kartöflur. Kartöflur dauphinoise ("do-fin-WAHZ") = bakaðar kartöflur með kartöflum.
Sagan hefst á franska svæðinu Dauphiné, sem staðsett er milli Ölpanna og Rhône-dalurinn í suðausturhluta Frakklands.
Nafnið Dauphiné ("DO-fee-nay") kemur frá orði dauphin ("DO-fan"), franska orðið fyrir höfrung, vegna þess að fjölskyldan sem stjórnaði því svæði áður en hún varð hluti af ríkinu í Frakklandi, höfðu höfrungur á skjaldarmerki þeirra.
Seinna varð það sérsniðið fyrir erfinginn sem virðist í hásætinu til að fá titilinn Dauphin ásamt stjórn Dauphiné svæðinu. Konan Dauphin var kallaður Dauphine ("do-FEEN"). Þess vegna eru kartöflur dauphine (kallaðir pommes dauphine á frönsku) nefnd eftir konu Dauphin.
Marie-Antoinette tengingin er skynsamleg þegar þú hefur í huga þá staðreynd að pommes dauphine er klassískt franska huggæðamatur - dúnkenndar koddar kartöflumúsa blandað með choux sætabrauði (tegundin sem notuð er til að búa til kremblöð og eclairs ), mynduð í kúlur og síðan djúpsteiktar þar til gullbrúnt og cripsy að utan.
Líklegast fannst kokkur í Versailles-höllinni. Leyfðu þeim að borða köku, örugglega.
Potatoes dauphinoise, hins vegar, er nefndur ekki eftir manneskju (eða sjávarspendýr), en eftir Dauphiné svæðinu sjálft, þar sem staðbundin matargerð er þekkt, meðal annars fyrir að bjóða upp á fjölbreytt úrval gratin-stíl diskar .
Hér í Bandaríkjunum hugsum við um gratin sem nokkuð sem er bakað með osti lagi ofan og síðan brúnt í ofninum - oft en ekki alltaf með ávöxtum af kryddaðum brauðkornum. Til að gera kartöflu gratin, myndum við líklega þunnt sneiða nokkrar kartöflur, lagðu þau með blöndu af rjóma, egg og Gruyère osti og þá baka það. Spurningin um hvort hægt sé að nota brauðkrem fyrir efsta lagið er að nokkru leyti valið, en umfram kartöflur eru þau að öllum líkindum óvart.
Hins vegar ... í Frakklandi, eru íhlutir hefðbundinna kartafla dauphinoise (þú munt stundum sjá það nefnt gratin dauphinois ) háð hvorki endurþýðingu né endurskipulagningu. Það er mjög mikið sett spurning.
Þannig mun hefðbundin gratin dauphinois hvorki innihalda ostur né egg. Sterkið af kartöflunni, það verður skýrt fyrir þig, er meira en nóg til að binda saman fatið saman. Enn fremur mun viðbótin af osti af einhverju tagi framleiða fat sem er allt of gróft. Peasant fargjald, þú verður ráðlagt. Og ekki á góðan hátt.
Reyndar nóg, þó. Ef þú hefur einhvern tíma litið á leiðbeiningarnar um að búa til gratin, gætirðu orðið fyrir því að eitt af þeim skrefum er að nudda innréttinguna með bakunarlakanum með hvítlauk.
Það er engin raunveruleg hvítlauk í fatinu. Þú nuddir bara inn í fatið áður en þú fyllir það.
Aðalatriðið? Bragðið af hvítlauknum er ætlað að vera lúmskur. Innan mildra bragða af kartöflum, rjóma og smjöri (ásamt rassi af ferskum múskat), gerir hvítlaukurinn nærveru sem eitthvað af phantom - uppástungur bendir aðeins á frekar en augljóslega. Jafnvel lítið magn af osti, sérstaklega eins og Gruyére, myndi drukkna það út. Það væri eins og að vera með eyrnalokkana þína á sjónarhóli.